NANORURKI WĘGLOWE

Nanorurki Węglowe to pierwsza w języku polskim monografia poświęcona tym fascynującym nowym nanostrukturom węglowym. W odróżnieniu od poprzedniej książki autora, prezentującej nowoodkrytą

63.00

Na stanie

Nanorurki Węglowe to pierwsza w języku polskim monografia poświęcona tym fascynującym nowym nanostrukturom węglowym. W odróżnieniu od poprzedniej książki autora, prezentującej nowoodkrytq odmianę alotropową węgla – fulereny („Fulereny", wyd. PWN Warszawa 1999), powstawała ona jednak znacznie dłużej… Fulereny były bowiem (i nadal sql) niezwykle intrygującym obiektem badań, ale jak dotąd – przede wszystkim o charakterze podstawowym. Zaś tematyka nanorurek ma znacznie bardziej interdyscyplinarny charakter; unikatowe ich właściwości wskazują na realne możliwości intrygujących aplikacji, które zaczynają się już – prototypowo – pojawiać. Stąd niezwykle szerokie spectrum ich badań, zaś liczba opublikowanych prac – oszałamiająca. Dla podejmującego trud syntezy tematyki – podstawowa trudność to selekcja dostępnych wyników badań oraz decyzja o przerwaniu „uaktualniania" już opracowanych fragmentów powstającej książki w sytuacji, gdy niemal każdy dzień przynosi nowe doniesienia w Internecie, a ukazujące się co 2 tygodnie kolejne zeszyty prestiżowych czasopism, m.in. „Carbon" czy „Chemical Physics Letters" zawierają po kilkanaście publikacji poświęconych nanorurkom. Jak to zresztą podsumował niedawno Prof. Zertl z kalifornijskiego Uniwersytetu w Berkeley: „Gdybym miał spisać perspektywiczne obszary zastosowań fulerenów – potrzebowałbym jedną stronicę, podczas gdy dla nanorurek całą książkę" (ang. „If I were to wńte down all hSe d/fferent applications, l’d haye a sheet with fu/lerene application and a boofc for nonotubes").
W książce przedstawiono, na tle ogólnej charakterystyki węgla, jego nowoodkryte odmiany oraz nowe osiągnięcia w badaniach nad fulerenami; osobny rozdział poświęcono najnowszym „nanowęglom": „cebulkom", kapsułkom i „strączkom grochu" oraz nanorurkom niewęglowym. Podstawowa jednak treść książki to historia odkrycia i metody otrzymywania nanorurek węglowych, mechanizmy ich powstawania, charakterystyka właściwości fizyko–chemicznych, wreszcie rozliczne perspektywiczne, jak też – zaczynane już być realizowanymi – zastosowania.
Treść książki opiera się przede wszystkim na ogólnie dostępnych danych źródłowych (publikacje i książki naukowe, Internet), jak również na doświadczeniu zawodowym autora, bowiem badania nanostruktur węglowych stanowią od lat temat wiodący w kierowanej przez niego Pracowni Chemii Plazmy na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego.
Nie można zapominać, iż z uwagi na unikatowe właściwości nanorurek węglowych, czy innych nowych „nanowęgli" oraz szerokie ich możliwości aplikacyjne, znaczna część badań nad nimi ma charakter poufny. Znajdują jednak one swe odbicie w liczbie publikowanych patentów bądź w realizowanych już komercyjnych zastosowaniach (jako przykład wzmacniane nanorurkami węglowymi, a dostępne handlowo od 2002 roku rakiety tenisowe francuskiej firmy Babolat), nie zaś w publikacjach naukowych.
Interdyscyplinarny charakter książki sprawia, że zainteresuje ona zarówno studentów uniwersyteckich i politechnicznych studiów fizycznych, chemicznych, elektronicznych oraz inżynierii materiałowej jak i pracowników wyższych uczelni raz instytutów naukowo–badawczych. Wreszcie wszystkich tych, którzy interesują się najnowszymi trendami nanotechnologii – w fizykochemii ciała stałego, elektronice i inżynierii materiałowej.

Autor

ISBN

978-chemia

Liczba stron

Rok wydania

Wydawca

Opinie

Na razie nie ma opinii o produkcie.

Napisz pierwszą opinię o „NANORURKI WĘGLOWE”