POSTĘPY W REGULACJI OPTYMALNOCZASOWEJ

Praca jest poświęcona modelowaniu, identyfikacji i realizacji algorytmów sterowania optymalnoczasowcgo w czasie rzeczywistym oraz innym realizacjom algorytmicznym niejednokrotnie konkurencyjnym lub wspomagającym regulację optymalnoczasową. Nie bez przyczyny już w pierwszym zdaniu określono regulację słowem wspomagana. Regulacja optymalnoczasową w czasie rzeczywistym jest problemem rozwojowym, niezbędne są postępy w jego pełnej realizacji. To one, zgodnie z tytułem stały się wyzwaniem do napisania tej pracy, zob. Górecki i inni 2004. Skądinąd inżynierowie i technicy orientują się, że regulatora optymal-noczasowego nie można tak po prostu kupić w sklepie jak kupuje się regulatory PID. Ci sami ludzie techniki wiedzą jednak, że w różnych urządzeniach życia codziennego, na przykład aparatach fotograficznych można napotkać nowe typy regulacji inne niż klasyczny regulator PID – na przykład regulator rozmyty przesłony w aparacie fotograficznym. Stosuje się również podejście, które pretenduje do roli zastępczej regulatora optymalnego, tzw. MPC (ang. model predictive control). Optymalizacje są przeprowadzane na z góry zadanych horyzontach, Bania (2008), Findeisen R. i inni (2003). Tematyka sterowania optymalnego była i jest obecna w Katedrze: Górecki i Turowicz 1968, Górecki i inni 1983 i 2004, Mitkowski 1996, Grabowski 1999. Wielu profesorów spoza rodzimej Katedry przybywało na wykłady, Kaczorek (1999), inni zadzierzgnęli więzy współpracy, Klamka (1999), Korbicz i inni 2002.